Δεν αφαιρείται πάντα ολόκληρος ο νεφρός.
Οι περισσότεροι όγκοι του νεφρού σήμερα διαγιγνώσκονται τυχαία, κατά τη διάρκεια υπερηχογραφήματος ή αξονικής τομογραφίας που πραγματοποιείται για διαφορετικό λόγο. Η σύγχρονη αντιμετώπιση βασίζεται στην ακριβή διάγνωση, στη σωστή σταδιοποίηση και στην επιλογή της κατάλληλης θεραπείας.
Οι περισσότεροι όγκοι εντοπίζονται σε εξέταση που έγινε για άλλο λόγο.
Η επιλογή εξατομικεύεται με βάση τον όγκο και τον ασθενή.
Όταν είναι ογκολογικά ασφαλές, στόχος είναι να διατηρηθεί ο νεφρός.
Ο καρκίνος του νεφρού είναι ένας κακοήθης όγκος που αναπτύσσεται από τα κύτταρα του νεφρικού παρεγχύματος. Στα αρχικά στάδια συχνά δεν προκαλεί συμπτώματα και εντοπίζεται τυχαία κατά τη διάρκεια απεικονιστικών εξετάσεων.
Η πρόγνωση εξαρτάται από πολλούς παράγοντες, όπως το μέγεθος του όγκου, η έκταση της νόσου και η έγκαιρη αντιμετώπιση.
Ένας υπέρηχος κοιλίας ή μια αξονική τομογραφία που ζητήθηκε για εντελώς διαφορετικό λόγο μπορεί να αναδείξει μια μικρή νεφρική βλάβη. Αυτό δεν είναι κακό νέο: σημαίνει ότι πολλοί όγκοι εντοπίζονται σε πρώιμο στάδιο, όταν οι θεραπευτικές επιλογές είναι περισσότερες.
Στα πρώιμα στάδια μπορεί να μην υπάρχουν καθόλου συμπτώματα. Όταν εμφανίζονται, μπορεί να περιλαμβάνουν:
Ορατή ή μικροσκοπική αιματουρία.
Επίμονη ενόχληση στην οσφυϊκή χώρα.
Στην κοιλιά ή στο πλάι.
Χωρίς αλλαγή διατροφής ή δραστηριότητας.
Που δεν αποδίδεται σε άλλη αιτία.
Χωρίς σαφή λοίμωξη.
Τα συμπτώματα αυτά δεν σημαίνουν απαραίτητα καρκίνο, αλλά απαιτούν ουρολογική αξιολόγηση.
Η διάγνωση βασίζεται κυρίως στην απεικόνιση.
Συχνά η πρώτη εξέταση που αναδεικνύει τη βλάβη.
Η πλέον σημαντική εξέταση για τον σχεδιασμό της θεραπείας.
Όταν απαιτείται περαιτέρω χαρακτηρισμός.
Γενικός εργαστηριακός έλεγχος.
Εκτίμηση της συνολικής λειτουργίας και των δύο νεφρών.
Η επιλογή της θεραπείας εξατομικεύεται και εξαρτάται από:
Και η σχέση του με το υπόλοιπο παρέγχυμα.
Πρόσθια, οπίσθια, πολική ή κεντρική εντόπιση.
Η συνολική νεφρική λειτουργία και η κατάσταση του άλλου νεφρού.
Η γενική κατάσταση του ασθενούς.
Τα δεδομένα της απεικόνισης και του σταδίου.
Ο όγκος αφαιρείται και ο νεφρός παραμένει.
Αφαιρείται ολόκληρος ο νεφρός, όταν η διατήρηση δεν είναι ασφαλής.
Η μερική νεφρεκτομή επιτρέπει την αφαίρεση του όγκου με ταυτόχρονη διατήρηση όσο το δυνατόν μεγαλύτερου τμήματος υγιούς νεφρικού παρεγχύματος. Σήμερα αποτελεί την προτιμώμενη θεραπευτική επιλογή για πολλούς μικρούς νεφρικούς όγκους.
Μέσω μικρών τομών με κάμερα υψηλής ευκρίνειας.
Τρισδιάστατη όραση και αρθρωτά εργαλεία για ακρίβεια στους λεπτούς χειρισμούς.
Άμεση πρόσβαση από την οσφυϊκή χώρα, χωρίς είσοδο στην περιτοναϊκή κοιλότητα.
Η δυνατότητα διατήρησης του νεφρού αξιολογείται εξατομικευμένα. Σε ορισμένες περιπτώσεις η ριζική νεφρεκτομή παραμένει η ασφαλέστερη ογκολογική επιλογή.
Σε ορισμένες περιπτώσεις, λόγω μεγέθους ή θέσης του όγκου, απαιτείται η αφαίρεση ολόκληρου του νεφρού. Η επέμβαση πραγματοποιείται συνήθως με ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές, όταν αυτό είναι κατάλληλο για τον συγκεκριμένο ασθενή.
Μέσω μικρών τομών, με ασφαλή έλεγχο των νεφρικών αγγείων.
Σε απαιτητική ανατομία ή όταν χρειάζεται επιλεκτική λεμφαδενεκτομή.
Ελάχιστα επεμβατική προσπέλαση μέσω μικρών θυρίδων.
Ηπιότερη επιβάρυνση μετά την επέμβαση.
Έναρξη από τις πρώτες μετεγχειρητικές ώρες.
Σε κατάλληλα επιλεγμένους ασθενείς.
Στις καθημερινές δραστηριότητες, σταδιακά.
Συχνά τυχαίο εύρημα σε υπέρηχο ή αξονική.
Ακριβής χαρακτηρισμός και σταδιοποίηση.
Μελέτη ανατομίας, αγγείων και νεφρικής λειτουργίας.
Μερική ή ριζική νεφρεκτομή, με την κατάλληλη τεχνική.
Σταδιακή επιστροφή στις δραστηριότητες.
Η αντιμετώπιση δεν ολοκληρώνεται με το χειρουργείο. Η τακτική παρακολούθηση περιλαμβάνει:
Τακτική επανεκτίμηση της πορείας.
Σύμφωνα με το ογκολογικό προφίλ.
Γενικός έλεγχος και δείκτες.
Αξιολόγηση της λειτουργίας του εναπομείναντος παρεγχύματος.
Όχι απαραίτητα. Σε πολλές περιπτώσεις είναι εφικτή η αφαίρεση μόνο του όγκου, διατηρώντας το υπόλοιπο υγιές νεφρικό παρέγχυμα.
Οι ελάχιστα επεμβατικές τεχνικές αποτελούν σήμερα καθιερωμένες επιλογές σε κατάλληλα επιλεγμένους ασθενείς και προσφέρουν σημαντικά οφέλη όταν εφαρμόζονται από εξειδικευμένες ομάδες.
Η διάρκεια της ανάρρωσης εξαρτάται από την επέμβαση και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά κάθε ασθενούς.
Η επιλογή της κατάλληλης θεραπείας βασίζεται στα χαρακτηριστικά του όγκου, στη γενική κατάσταση του ασθενούς και στη σύγχρονη χειρουργική τεχνολογία, με στόχο την καλύτερη δυνατή ογκολογική έκβαση.